บทที่ 40 การจำแนกประเภทของผู้บำเพ็ญตน

“ผิดแล้ว ข้าไม่ใช่สหายของเฮ่อเหลียนเลี่ย แต่เป็นสหายสุกรสุนัข*” เจิ้งตงหมิงแค่นเสียงออกจมูก หัวร่อคิกคัก *(สหายสุกรสุนัข เปรียบเปรยถึงเพื่อนกินเพื่อนเที่ยว หรือเพื่อนเลวที่พากันทำเรื่องไม่ดี) “นี่แตกต่างกันที่ใด?” หลี่เย่างงงันวูบ “สหายสุกรสุนัขหมายความว่า… เฮ่อเหลียนเลี่ยสามารถมาหาข้าได้ทุกเมื่อ เพื่อกินดื่ม แข่งกร

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ