บทที่ 554 รักษาความป่าเถื่อน

หลี่เย่าพลันเตะเด็กชายกระเด็นไปไกล ตัวมันเองกลิ้งตัวไปตามพื้น หลบรอดจากห่าฝนพิษอย่างฉิวเฉียด พิษเหล่านั้นสาดลงบนพื้น เกิดเสียงซื่อซื่อดังระรัว กระทั่งก้อนหินแกร่งยังถูกกัดกร่อนเป็นหลุมลึกน่าสยดสยอง แมงป่องทรายจักรพรรดิเจ็บปวดจนดิ้นพราด หางสะบัดฟาดไปมาอย่างรุนแรง เกลือกกลิ้งไปทั่วพื้นอย่างทรมาน แต่ไม่ว่าทำอย่างไรก็ไม่อ

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ