บทที่ 588 ยืมศพคืนวิญญาณ

สงอู๋จี๋ทรุดนั่งบนก้อนหินเขียวขนาดใหญ่ที่ริมสระน้ำ นิ้วเหล็กของแขนเทียมเคาะก้อนหินเบา ๆ เป็นเชิงครุ่นคิด พลางจ้องมองเงาสะท้อนของดวงจันทร์ในสระน้ำ เงียบงันอยู่ชั่วขณะจึงเริ่มกล่าวว่า “คืนนี้ข้ามาพบเจ้าก็เพื่อหารือเกี่ยวกับการค้าครั้งใหญ่ที่ว่านี้เอง แต่ก่อนที่จะเริ่มสนทนาในรายละเอียด ข้าอยากรู้ว่าเจ้าในตอนนี้มีมุมมองให

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ