บทที่ 617 ความทะเยอทะยานสูงเทียมฟ้า

เยี่ยนชื่อหั่วคืบคลานอยู่บนพื้น เหม่อมองไปยังภาพนั้นอย่างตะลึงลาน หนึ่งเท้าของผู้เป็นพี่โหดเหี้ยมอำมหิตนัก ราวกับปักมีดสั้นใส่หัวใจของมันโดยตรงก็ไม่ปาน ได้แต่กรีดร้องอย่างปวดร้าว “พี่ใหญ่ ท่านเสียสติไปแล้วจริง ๆ !” หัวหน้าเผ่าขวานยักษ์และเผ่างูขนนกก็ตกตะลึงพรึงเพริดเช่นกัน ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าเยี่ยนชื่อเฟิงจะฉีกหน้าลงม

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ