มหาศึกสามภพ เล่ม 7 มรสุมภพปิศาจ

บทที่ 592 ยื่นมือช่วยเหลือ


ภายใต้ม่านรัตติกาล เขิงเหลียงเอ๋อร์ดุจเงาพรายสายหนึ่ง ยืนนิ่งเงียบงันอยู่เบื้องหน้าหลักศิลาทักษะปิศาจ หมู่ดาวเบื้องบนกว้างไพศาลดุจผืนทะเล นางสามารถสัมผัสได้ถึงร่องรอยของพลังดวงดาวที่ยังหลงเหลืออยู่รอบบริเวณหลักศิลาทักษะปิศาจ นี่ย่อมเป็นหลักศิลาทักษะปิศาจที่จั่วม่อก่อให้เกิดหมู่ดาวประทานพร ดวงตาคู่งามกวาดมองไปทั่วหลักศ

หมวดหมู่


นักเขียน