มหาศึกสามภพ เล่ม 7 มรสุมภพปิศาจ

บทที่ 672 ย้อนกลับไปเชือด


จี้เจิ้งลืมตาขึ้นช้าๆ ใบหน้าซีดขาวของมันในที่สุดฟื้นคืนสีสันขึ้นส่วนหนึ่ง พลังของโอสถปราณไหลเวียนไปทั่วร่าง สองสามวันมานี้มันไม่ได้สิ้นเปลืองเวลาไปกับการพักผ่อนแม้แต่น้อย แต่อย่างไรก็ตาม มันทราบดีว่าอาการบาดเจ็บของมันจะไม่ทุเลาหายดีในระยะเวลาอันสั้น อำนาจทำลายล้างของพลังเทพเหนือความคาดหมายของมันเกินไปมาก กระทั่งมาย้อน

หมวดหมู่


นักเขียน