มหาศึกสามภพ เล่ม 7 มรสุมภพปิศาจ

บทที่ 677 เมล็ดพันธุ์แห่งการสมคบคิด


สุ่ยเยวี่ยกังวลใจอยู่บ้าง มันแม้เข้าป่าล่าสัตว์ร้ายหาเลี้ยงชีพตั้งแต่ยังเยาว์วัย จิตใจถูกขัดเกลามาเป็นอย่างดี แต่ในชั่วขณะนี้ยังอดหัวใจเต้นระทึกไม่ได้ แม้ว่ามันมีพลังฝีมือสูงล้ำกว่าเดิมหลายเท่าตัว แต่นี่ไม่ได้ช่วยให้มันมีความมั่นใจใดๆ เนื่องเพราะสิ่งที่มันกำลังเผชิญคืออำนาจอิทธิพล มองไม่เห็น จับต้องไม่ได้ แต่ทรงอานุภา

หมวดหมู่


นักเขียน